Περί Τέχνης
Ας υποθέσουμε ότι πρόκειται να γίνει μια ομαδική έκθεση. Κι ότι μεταξύ των συμμετεχόντων σ' αυτή την έκθεση, είναι κι ένας καλλιτέχνης που εκθέτει μια νεκρή φύση. Ένα μπουκέτο λουλούδια. Νωρίς το πρωί, πριν τα εγκαίνια, μια συμπαθητική κυρία πηγαίνει να καθαρίσει τον εκθεσιακό χώρο. Καθαρίζει σχολαστικά. Πριν φύγει κάτω από τον πίνακα του φίλου μας, τοποθετεί ένα τραπεζάκι. Πάνω στο τραπεζάκι βάζει ένα βάζο με λουλούδια για να στολίσει τον χώρο. Το απόγευμα στα εγκαίνια όλοι φυσικά προσπερνούν αδιάφορα τον πίνακα με την νεκρή φύση γιατί θαυμάζουν τα απείρως ομορφότερα αληθινά λουλούδια που είναι κάτω από τον πίνακα.
Έτσι έχουν τα πράγματα στην τέχνη.
Οι ζωγράφοι δεν πρέπει να τα βάζουν με τα λουλούδια. Και γενικά ότι είναι αρκούντως καλό, είναι προτιμότερο να μην το πειράζουν.
Αυτό ευτυχώς το κατάλαβα νωρίς και σταμάτησα να ζωγραφίζω.
Συνέχισα βέβαια, αδιαμφισβήτητα, να κάνω τέχνη. Έγραφα σε χαρτιά και σε μουσαμάδες, σχεδίαζα, χρωμάτιζα, σχολίαζα, χαλούσα υλικά και περνούσα καλά. Έκανα προσθέσεις και αφαιρέσεις. Έλυνα εξισώσεις. Αποτύπωνα σκέψεις και κάπως έτσι ξέδινα. Όσες φορές κατέληγα σε αδιέξοδο, μουτζούρωνα, έσκιζα ότι είχα φτιάξει μέχρι εκείνη την στιγμή. Κατέστρεφα πίνακες και έσπαγα γλυπτά. Αν πάλι μετάνιωνα τα ξανακολλούσα και πάλι. Γενικά έβρισκα τον τρόπο να εκφράζομαι αδιαφορώντας για το αποτέλεσμα. Μου φαινόταν αρκετό όταν το αποτέλεσμα παρουσίαζε σχετικό ενδιαφέρον. Αυτό μου άρεσε να κάνω πάντα. Δεν κατανοώ τον λόγο που κάποιοι ξοδεύουν τον χρόνο τους, φτιάχνοντας έργα που αναπαριστούν το αυτονόητο. Π.χ. ένα τοπίο. Μια γέφυρα πάνω από ένα ποτάμι. Έναν ανεμόμυλο. Ένα τρεχαντήρι και ένα γλάρο που πετά από πάνω.
Έτσι έχουν τα πράγματα στην τέχνη.
Οι ζωγράφοι δεν πρέπει να τα βάζουν με τα λουλούδια. Και γενικά ότι είναι αρκούντως καλό, είναι προτιμότερο να μην το πειράζουν.
Αυτό ευτυχώς το κατάλαβα νωρίς και σταμάτησα να ζωγραφίζω.
Συνέχισα βέβαια, αδιαμφισβήτητα, να κάνω τέχνη. Έγραφα σε χαρτιά και σε μουσαμάδες, σχεδίαζα, χρωμάτιζα, σχολίαζα, χαλούσα υλικά και περνούσα καλά. Έκανα προσθέσεις και αφαιρέσεις. Έλυνα εξισώσεις. Αποτύπωνα σκέψεις και κάπως έτσι ξέδινα. Όσες φορές κατέληγα σε αδιέξοδο, μουτζούρωνα, έσκιζα ότι είχα φτιάξει μέχρι εκείνη την στιγμή. Κατέστρεφα πίνακες και έσπαγα γλυπτά. Αν πάλι μετάνιωνα τα ξανακολλούσα και πάλι. Γενικά έβρισκα τον τρόπο να εκφράζομαι αδιαφορώντας για το αποτέλεσμα. Μου φαινόταν αρκετό όταν το αποτέλεσμα παρουσίαζε σχετικό ενδιαφέρον. Αυτό μου άρεσε να κάνω πάντα. Δεν κατανοώ τον λόγο που κάποιοι ξοδεύουν τον χρόνο τους, φτιάχνοντας έργα που αναπαριστούν το αυτονόητο. Π.χ. ένα τοπίο. Μια γέφυρα πάνω από ένα ποτάμι. Έναν ανεμόμυλο. Ένα τρεχαντήρι και ένα γλάρο που πετά από πάνω.
Ούτε με ενδιαφέρει να κάνω όμορφα ή ευχάριστα έργα.
Τα βλέπω όλα από διαφορετική γωνία. Η Τέχνη μου είναι ανατρεπτική, αντισυμβατική αντι-ετούτο κι εκείνο. Κάνω Μαρζιναλισμό. Καινοτομώ.
Και έχω και επίσημο πόρισμα γι αυτό από το Επιμελητήριο Εικαστικών Τεχνών, που λίγο ως πολύ λέει ότι τα κατάφερα. Εκεί στο Επιμελητήριο δεν θα συναντήσετε κανένα σπουδαίο καλλιτέχνη αλλά αν είναι για να ρωτήσετε κάτι πάνω στην Τέχνη, ξέρουν τα πάντα! Το πόρισμα επιβεβαιώνει πως η ζωγραφική μου δεν ανήκει στον χώρο των εικαστικών τεχνών. Πέτυχα το ακατόρθωτο; Ρωτήστε τους! Ζωγραφίζω με τρόπο που δεν είναι εικαστικός!
Και έχω και επίσημο πόρισμα γι αυτό από το Επιμελητήριο Εικαστικών Τεχνών, που λίγο ως πολύ λέει ότι τα κατάφερα. Εκεί στο Επιμελητήριο δεν θα συναντήσετε κανένα σπουδαίο καλλιτέχνη αλλά αν είναι για να ρωτήσετε κάτι πάνω στην Τέχνη, ξέρουν τα πάντα! Το πόρισμα επιβεβαιώνει πως η ζωγραφική μου δεν ανήκει στον χώρο των εικαστικών τεχνών. Πέτυχα το ακατόρθωτο; Ρωτήστε τους! Ζωγραφίζω με τρόπο που δεν είναι εικαστικός!
Μπορεί εξ ορισμού να μην μπορεί να ισχύει αλλά αυτοί λένε πως τα κατάφερα.
Μέσα στο Μανιφέστο του Μαρζιναλισμού προσπαθώ να δώσω μια εξήγηση για τον τρόπο με τον οποίο τα κατάφερα.
Κεραμέκης: "Το σκισμένο Τετράδιο" (1999-2004)
"Το σκισμένο Τετράδιο" (1999-2004) - είναι ένα πραγματικά σκισμένο τετράδιο με σχέδια, ακουαρέλες σημειώσεις, αυτοβιογραφικά στοιχεία και χαζο-προβληματισμούς. Είναι ένα από τα πλέον σημαντικά μου έργα. Έπαιξε ένα καθοριστικό ρόλο στην διαμόρφωση της τεχνοτροπίας και του περιεχόμενου της εργασίας μου.
keramekis ©
"Το σκισμένο Τετράδιο" (1999-2004) - είναι ένα πραγματικά σκισμένο τετράδιο με σχέδια, ακουαρέλες σημειώσεις, αυτοβιογραφικά στοιχεία και χαζο-προβληματισμούς. Είναι ένα από τα πλέον σημαντικά μου έργα. Έπαιξε ένα καθοριστικό ρόλο στην διαμόρφωση της τεχνοτροπίας και του περιεχόμενου της εργασίας μου.
keramekis ©
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου